19/1/2009 · Kategori: SIIR
Neden söyleyemez insan sevdiğine SEVDİĞİNİNeden anlatamaz insan yüreğinden geçenleriNeden bakamaz insan sevdiğinin gözlerine uzun uzun hiç çıkmamacasına oradanNeden sımsıkı sarılamaz insan bir daha bırakmamacasınaBir gün uyandığında, sevdiğini göremeyeceğini bilmez mi acabaAnlatmak istediklerini anlatamayacağını düşünmez miBir daha doyasıya bakamayacağını bilmez mi gözlerine,Bir daha sarılıp, sıcaklığını hissedemeyeceğini bilmez mi ki hep ertelerYa da, ne gariptir gurur mu yapar acabaUtanır mı sevdiğini söylemekten,Anlatmaktan hisleriniBakmaktan gözlerine,Sarılmaktan o bedene...Ertelememeli hiçbiriniZira insan denen varlık ölümlüdür ne de olsaBir gün uyandığında yeni bir sabaha,Sevdiğin uyanmayabilir senin gibi!O zaman içinde kalır söyleyemediklerinVe düğümleniverir boğazına, yumruk gibi tıkayıverir gırtlağınıİçine akan zehir gibi gözyaşlarınla, defalarca pişmanlık duyarsınDövünürsün, bağırırsın içindeki o'nsuzluğaHaykırırsın sessiz sessiz çığlıklarlaAğlasan da hıçkıra hıçkıraFayda etmez, " keşke" li cümleler kurarsın gidenin ardındanİçin için kanarsın, yaralanırsın, Yaralandıkça kanarsın kanadıkça yaralanırsın, Yaralar durursun kendini Her aklına geldiğinde daha çok kanarsın Hep kanarsın...
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
« Önceki ::